Twee keer gescheiden

Mijn ouders zijn twee keer gescheiden, ik was toen 6 en 13 jaar. De eerste keer besefte ik niet wat er aan de hand was. Ik vond het leuk dat ik twee gezinnen had, want bij elk feestje kreeg ik twee keer cadeautjes. Dat was mijn redenatie, maar eigenlijk was ik gewoon te jong om de ernst en de impact van de situatie in te schatten. Een jaar later kwamen mijn ouders terug bij elkaar, maar er is mij nooit uitgelegd waarom ze een tijdje uit elkaar gegaan zijn. Ik was daar te jong voor, vertelden ze mij achteraf.

Dan zijn er zes jaar voorbij gevlogen, alles leek terug zoals het ervoor was. We waren terug een hecht gezin. Tot mijn moeder definitief bij mijn vader vertrok. Ik was 13 jaar en toen sloeg het nieuws in als een bom. Ik besefte wat er aan de hand was en ik voelde mij zo schuldig dat ik niets aan de situatie kon veranderen. Iets wat vroeger als eens gebeurde, maar ik het toen gewoon niet besefte, ging de realiteit van mijn toekomst worden. Ik had het gevoel dat ik me sterk moest houden, omdat ik zag hoe mijn ouders er onderdoor gingen. Ik was hun lichtpuntje in de donkere tijd die ze toen beleefden, ik kon en mocht hun dat niet afpakken. Ik heb me heel lang sterk gehouden en ik merkte dat ze maand na maand de draad van hun leven weer oppakten. Maar na één jaar was ik op, ik kon me niet meer sterk houden voor hun. Ik ben er zelf onderdoor gegaan.

Het is belangrijk als kind om te beseffen dat je er niet alleen voor staat.

Op school ging het slechter, ik kon me niet goed meer concentreren. Thuis sliep ik slecht en at ik veel minder. Ik had geen fut meer. Op school hebben ze dat opgemerkt en hebben ze mij doorverwezen naar een psycholoog. Ik ben toen een jaar in therapie geweest. Ik had dat nodig, omdat ik de scheiding nog altijd geen plaats had kunnen geven. Ik dacht alleen maar aan mijn ouders en vergat daardoor aan mijzelf te denken. De sessies hebben me echt geholpen om te beseffen wat de realiteit nu is en om de draad terug op te pakken.

Desondanks de scheiding van mijn ouders geen vechtscheiding was, vind ik dat de impact ervan niet onderschat mag worden, ongeacht hoe oud je bent als kind. Ik heb voor dit project gekozen, omdat ik zelf besef hoe belangrijk het is dat er tijdens een scheiding gepraat kan en mag worden. Het is belangrijk als kind om te beseffen dat je er niet alleen voor staat. En daar wil ik mee voor zorgen, dat jongeren steun kunnen vinden bij elkaar, in tijden van een vechtscheiding.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *